İklim sözleşmesinden çekilen ABD'nin " Başkan " düzeyinde katılmamasını dünya medyası ve uluslararası düşünce kuruluşları " Kazanan yine Türkiye " diye yorumladı. Liderler özel görüşmelerde bir araya geldi. Sadece iklim konuşulmadı. Savaşlardan, kaoslara, krizlere kadar her şeyin ele alındığı bir platforma dönüştü. Türkiye İsrail'in barbarlığını da gündeme getirerek Tel- Aviv'e bir darbe daha vurdu. Bu darbe öyle ağır gelmiş olmalı ki, Soykırımcı yönetimden Cumhurbaşkanı Erdoğan'a hemen saldırı başladı. Belli ki canları fena acımıştı. BM Genel Sekreterliği'ne de talip olan Türkiye bu alanda ve daha birçok konuda kulis yapma, yönlendirme fırsatı buldu. ABD'nin önde gelen gazetelerinden NewYork Times'ın " ABD Başkanı'nın yokluğu boşluk oluşturdu. Boşluğu Türkiye doldurdu " diye yazarak noktayı koydu. Küresel sistemin sarsıldığı bir dönemde yeni bir oyun kurucu olduğunu Türkiye bir kez daha tescilledi.

Benim en çok dikkatimi çeken Amerikan düşünce kuruluşlarının bu konudaki analizleriydi. Brooking Enstitüsü'nden tutun, Carnegie Endowment for International Peace'e, CFR'den CSIS'e kadar önüne gelen rapor yağdırdı. Siyonist çizgideki bu kurumlar adeta gözyaşı döktü. Geleneksel Batı merkezli küresel nizamın çözüldüğünü vurguladılar. ABD'deki iç çalkantılarının uluslararası düzende boşluklar oluşturduğunu vurguladılar.

Türkiye'nin, rekor kırılan zirveyle bu boşluğa akıllıca doldurduğunu, diplomatik varlığını bir kez daha tescillediğini haykırdılar. Batı'nın kendi içinde düştüğü ikiyüzlü dağınık manzarada Ankara'nın " Biz buradayız ve sistemi koordine edebiliriz " mesajını tüm dünyaya verdiğini aktardılar.

Türkiye'nin büyük bir fırsat yakaladığını boyunlarını bükerek söylediler.Trump yönetiminin resmi heyet göndermemesinin, ABD'nin küresel liderlik iddiasına vurduğu darbeyi ve güven bunalımını masaya yatırdılar. ABD'den pek çok Demokrat siyasetçi, eyalet temsilcisi, yerel yöneticiler ve sivil toplum kuruluşlarının Trump'a rağmen Antalya'daki zirveye adeta akın etmesini gündeme getirdiler.

" Washington'ın bu zirveyi terk etmesi sadece iklim politikalarında değil, genel anlamda 'küresel norm koyucu' rolüne de darbe vurmuştur ." dediler. ABD'nin olmadığı bir denklemde Türkiye gibi stratejik konumdaki bir ülkenin zirveye ev sahipliği yaparak " Çok kutuplu jeopolitikanın yeni bir pratiği "ni gözlere soktuğunu raporladılar.Geleneksel Batı liderliği tıkandığında, bölgesel güçlerin küresel diplomatik platformları kendi diplomatik etki alanlarını genişletmek için nasıl birer kaldıraç olarak kullandığına işaret ettiler. " İşte Türkiye'nin yaptığı tam da bu . Fırsatçı Ankara hep kazanıyor " dediler. Düşünce kuruluşları " Washington devlet politikası dünyayla ters düşmesine rağmen, Çok sayıda Amerikalı toplumsal ve ekonomik dinamikler boykotu kırarak Antalya'ya koştu. Küresel dönüşümden kopamadılar." diye feryat etti.

ABD'nin bu alandan çekilmesini stratejik bir gerileme olarak dünyaya duyurdular. Antalya'daki zirveyi " Amerikan liderliğinin olmadığı bir dünyada küresel sistem Türkiye gibi yeni aktörlerle yola devam ediyor " diye yorumladılar. Fizikte doğa boşluk kabul etmez.Haliyle siyasette de. Amerika küresel liderlik tahtından feragat ettiğinde veya orayı boş bıraktığında, tarih o koltuğu boş bırakmıyor Tıpkı NewYork Times'ın dediği gibi hiçbir koltuk boş kalmıyor. Türkiye gibi stratejik refleksleri yüksek bir ülke, bu tür devasa zirveleri birer jeopolitik koz, avantaj, güç unsuru ve çarpanı, ağırlık merkezine dönüştürüyor.

Küresel güçlerin kendi iç meselelerine gömüldüğü bir dünyada, Türkiye " Kriz anlarında müracaat edilecek liman " haline geliyor, oyunun kurallarını esnetebilme yeteneğini yeryüzüne gösteriyor.Böyle bir zirvenin kazananını anlamak için Siyonist medya ve kurumlarına bakarım hep. Yukarıdaki gibi ağlıyorlarsa bilin ki gülen biziz. Maşallah diyelim...

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Turkuvaz Medya Grubu’na aittir. Kaynak gösterilse veya habere aktif link verilse dahi köşe yazısı / haberin tamamı ya da bir bölümü kesinlikle kullanılamaz. Ayrıntılar için lütfen tıklayın